Problemy z płatnościami od kontrahenta

Szybkie działania są połową sukcesu. Czas odgrywa tu decydująca rolę – im szybciej przypominamy się Klientowi o zaległej płatności, tym większe szanse, że zostanie ona spłacona bez konieczności podejmowania działań prawnych.

Gdy kontrahent zalega z płatnościami, pierwszym krokiem wierzyciela powinno być dążenie do polubownego załatwienia sporu, co pozwala uniknąć konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów i podejmowania działań sądowych. Ponadto należy zabezpieczyć się przed ewentualnym przedawnieniem roszczeń.

Krok pierwszy. Prewencja, monitoring należności:

W wielu firmach nawet krótkie, kilkudniowe opóźnienie w płatnościach może powodować poważne zatory płatnicze. Kontakt telefoniczny z kontrahentem powinien mieć miejsce jeszcze przed upływem terminu płatności
(2-3 dni przed terminem zapłaty).
Oferujemy najtańszy i skuteczny sposób prewencji – pieczęć prewencyjną ICG.
Klienci ICG otrzymują pieczęć do bezpłatnego użytkowania przez okres 12 m-cy.

Krok drug. Wezwanie do zapłaty:

Po upływie wskazanego na fakturze terminu płatności należy wysłać pierwsze ponaglenie do dłużnika.
W wezwaniu należy podać numer, datę faktury oraz kwotę należności. Sugerujemy także wskazać konkretny termin, w którym wpłata winna być uregulowana np. 7 dni od daty otrzymania dokumentu oraz informację,
że brak wpłaty będzie skutkował odpowiednimi konsekwencjami np. skierowanie sprawy do windykacji, podjęcie postępowania sądowego, obciążenie dłużnika dodatkowymi kosztami – odsetkami i kosztami postępowania sądowego. Wezwanie do zapłaty powinno być wysłane listem poleconym.

Krok trzeci. Windykacja pozasądowa:

W sytuacji, gdy dłużnik nie reaguje na Twoje ponaglenia, sugerujemy jak najszybciej zaangażować profesjonalną firmę windykacyjną. Wstępne postępowanie windykacyjne to zwykle „miękkie” negocjacje polubowne, które gwarantując zachowanie pozytywnych relacji z kontrahentem jednocześnie przyczyniają się do zachowania płynności finansowej wierzyciela.
Wynagrodzenie za windykację prowadzoną przez ICG to prowizja płatna w przypadku skutecznej egzekucji wierzytelności – zapłata wynagrodzenia następuje więc za konkretny efekt pracy osiągnięty przez firmę windykacyjną.
Dokonując wyboru firmy windykacyjnej nie zawsze warto kierować się wyłącznie stawkami prowizyjnymi
– może okazać się bowiem, że zawstydzająco niska prowizja to efekt braku Klientów i skuteczności w działaniu.

Krok czwarty. Zabezpieczenie roszczenia:

W przypadku gdy polubowne działania nie przynoszą efektu warto zabezpieczyć swoje należności
(m.in. nie dopuszczając do ich przedawnienia) poprzez skierowanie pozwu do sądu czy zawarcie ugody.
Jeżeli nie jesteś biegły w obowiązujących procedurach prawnych i wymogach formalnych sugerujemy zrzucić ciężar związany z przygotowaniem pozwu, dokumentacji i nadzorowaniem całego postępowanie wyspecjalizowanej firmie windykacyjnej.

Dlaczego nie do Kancelarii Prawnej? – Najpierw sprawdź warunki rozliczenia kosztów związanych z postępowaniem!

PAMIĘTAJ: zasądzone koszty i odsetki wraz z należnością główną podlegają zwrotowi przez dłużnika – w przypadku skutecznej egzekucji.

Zarówno w sprawach polskich jak i zagranicznych wszelkie formalności związane z prowadzeniem postępowania sądowego czy egzekucyjnego realizowane są przez prawników ICG – Klient jest jedynie informowany o postępach w sprawie.

Artykuł pochodzi ze strony: https://www.icg-group.com/co-robic-kiedy-pojawi-sie-problem-braku-zaplaty/ firmy ICG Group zajmującej się profesjonalną windykacją długów https://www.icg-group.com/.

Zobacz również wzór umowy pożyczki (https://www.icg-group.com/wzory-umow/umowa-pozyczki/), wzór umowy o dzieło (https://www.icg-group.com/wzory-umow/umowa-o-dzielo/), wzór umowy usługi budowlane (https://www.icg-group.com/wzory-umow/umowa-budowlana/).

Prawo w Polsce

Zgodnie z artykułem 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są:

  • Konstytucja
  • ustawy
  • ratyfikowane umowy międzynarodowe
  • rozporządzenia
  • akty prawa miejscowego (na obszarze działania organów, które je ustanowiły).

Ponadto do źródeł prawa powszechnie obowiązującego zalicza się ustawy o zmianie Konstytucji, rozporządzenia z mocą ustawy wydane na podstawie art. 234 Konstytucji i inne nieuchylone akty prawne o mocy ustawy. Dotyczy to obowiązujących rozporządzeń Prezydenta RP z mocą ustawy wydanych w okresie II Rzeczypospolitej i dekretów wydanych w okresie tzw. Polski Ludowej.

Obok źródeł prawa powszechnie obowiązującego, wyróżnia się także źródła prawa wewnętrznie obowiązującego (akty kierownictwa wewnętrznego). Są nimi przede wszystkim uchwały i zarządzenia.

Rozdział III – Źródła prawa

  • Art. 87.

1. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.
2. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego.

  • Art. 88.

1. Warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie.
2. Zasady i tryb ogłaszania aktów normatywnych określa ustawa.
3. Umowy międzynarodowe ratyfikowane za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie są ogłaszane w trybie wymaganym dla ustaw. Zasady ogłaszania innych umów międzynarodowych określa ustawa.

  • Art. 89.

1. Ratyfikacja przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej i jej wypowiedzenie wymaga uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie, jeżeli umowa dotyczy:

  1. pokoju, sojuszy, układów politycznych lub układów wojskowych,
  2. wolności, praw lub obowiązków obywatelskich określonych w Konstytucji,
  3. członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w organizacji międzynarodowej,
  4. znacznego obciążenia państwa pod względem finansowym,
  5. spraw uregulowanych w ustawie lub w których Konstytucja wymaga ustawy.

2. O zamiarze przedłożenia Prezydentowi Rzeczypospolitej do ratyfikacji umów międzynarodowych, których ratyfikacja nie wymaga zgody wyrażonej w ustawie, Prezes Rady Ministrów zawiadamia Sejm.
3. Zasady oraz tryb zawierania, ratyfikowania i wypowiadania umów międzynarodowych określa ustawa.

  • Art. 90

1. Rzeczpospolita Polska może na podstawie umowy międzynarodowej przekazać organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencje organów władzy państwowej w niektórych sprawach.
2. Ustawa, wyrażająca zgodę na ratyfikację umowy międzynarodowej, o której mowa w ust. 1, jest uchwalana przez Sejm większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów oraz przez Senat większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów.
3. Wyrażenie zgody na ratyfikację takiej umowy może być uchwalone w referendum ogólnokrajowym zgodnie z przepisem art. 125.
4. Uchwałę w sprawie wyboru trybu wyrażenia zgody na ratyfikację podejmuje Sejm bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.

  • Art. 91.

1. Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy.
2. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.
3. Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizację międzynarodową, prawo przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami.

  • Art. 92.

1. Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu.
2. Organ upoważniony do wydania rozporządzenia nie może przekazać swoich kompetencji, o których mowa w ust. 1, innemu organowi.

  • Art. 93.

1. Uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów i ministrów mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjnie podległe organowi wydającemu te akty.
2. Zarządzenia są wydawane tylko na podstawie ustawy. Nie mogą one stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawnych oraz innych podmiotów.
3. Uchwały i zarządzenia podlegają kontroli co do ich zgodności z powszechnie obowiązującym prawem.

  • Art. 94.

Organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Zasady i tryb wydawania aktów prawa miejscowego określa ustawa.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.